பாண்டி நாட்டு பைங்கிளி 17
சற்று கழிந்து அவன் அவளை மீண்டும் ஆட்டச் சைகை செய்ய, செங்கோல் ஆட்சி இன்னும் தொடர்ந்தது. இன்பத்தில் விளிம்பில் கொண்டு சென்று அங்கேயே வாசம் செய்ய வைக்கும் கலையை அவளுக்கு துல்லியமாகக் கற்றுத் தர, பள்ளியறை மாணவியான நந்தினி, வெகு சீக்கிரமே, அந்த அசைவுகளின் நளினத்தையும் நிதானமாக ஆட்டி எப்போது நிறுத்த வேண்டும், எப்போது வேகத்தை அதிகரிக்க வேண்டும் என்று துல்லியமாகப் புரிந்து கொண்டு, தனது ஆட்சியில் பல்லவன் தித்திக்கும் இன்ப மழையில் நனைய வைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம் என்ற பெருமிதத்தில் மிதந்தாள்.
ஏற்கனவே அவனைச் சேய் க்கி தனது முலையை அவனது வாயில் சுவைக்கக் கொடுத்திருந்த அவளைப் பெண்ணுக்கே உரிய தாய்மை உணர்வு மேற்கொண்டது. தன் கையில் இருந்து துடித்துக் கொண்டிருந்த அவனது ஆண்மையைத் தாலாட்டுவது போல் மென்மையாக ஆட்ட, அந்தச் செங்கோலின் மகுடத்தில் இருந்த நெற்றிக் கண்ணில் இருந்து ஒரு சொட்டுக் கண்ணீர் மெதுவாக ஊறி வந்தது. “இந்தக் குழந்தை ஏன் அழுகிறது??” என்று குயில் நாதம் கேள்வி எழுப்பியதைக் கேட்ட பல்லவன் புன்னகையுடன், “அது உனது மடிக்குள் போட்டு தாலாட்டினால் அவனது துடிப்பு அடங்கும்” என்று கூறியவாறே நகைத்தான். ஆனால் இருவரும் அந்த நிலை பௌர்ணமி இரவு அன்று தான் நடக்கும் என்று அறிந்திருந்ததால், அதுவரை முன்னுரையிலேயே இன்பத்தில் திளைக்க விழைந்தனர்.
பாண்டி நாட்டு இளவரசியின் மெத்தென்ற மடியினின் தலை வைத்து படுத்திருந்த இளையபல்லவன் தனது லிங்கத்தைத் தாலாட்டிக் கொண்டிருந்த பட்டுக் கரத்தின் அசைவின் தித்திக்கும் இனிமையில் திளைத்தவாறே, அவளது பருவக்கலசங்களை மெல்ல வருடி அந்த மெல்லிடையையும் செல்லமாகச் சீண்டினான். அவளது இடையில் இருந்த உடையின் விளிம்பில் அவன் விரல்கள் நகர்ந்தவாறே தனது முகத்திற்கு வெகு அருகாமையில் இருந்த அவளது இடையைச் சற்றே ராய்ந்து பார்த்தான். தனது கையில் இருந்த செங்கோல் ஆட்சியில் மும்முரமாக ஈடுபட்டிருந்தாலும், தனது மடியில் இருந்த தனது காதலனின் தலை மெல்லத் திரும்புவதையும் அவனது விரல்களின் நடமாட்டம், தனது இடையில் இருந்த உடையின் முடிச்சைத் தேடி அலை பாய்ந்ததும் அவளுக்குப் புரியவே செய்தது. ஏற்கனவே, இடைக்கு மேல் தன்னைப் பிறந்த மேனி ஆக்கி அந்தப் பளிங்கு மேனியின் அழகை ரசித்ததைக் கண்டிருந்த நந்தினிக்கு, அவன் தன்னை முற்றிலும் துகில் உரிந்து பூரண நிர்வாணக் கோலத்தில் காண விழைகிறான் என்பது அந்தத் தங்கச் சிலையாளுக்குத் தெள்ளத் தெளிவாகப் புரியவே செய்தது.
ஆனாலும் சந்தர்ப்ப சூழ் நிலை, அதற்குச் சாதகமாயில்லை என்பதால், “…ஷ் ….. ஷ்….; பேசாமல் சும்மா இருங்கள்; இதற்கு மேல் இங்கு இப்போது வேண்டாம்……” என்று செல்லமாக அதட்டலுடன் ஆணையிட்டாள். இளைய பல்லவனுக்கும் அதன் காரணம் புரிந்தது; மேலும் அவளது கீழ் ஆடையை அவிழ்ப்பதிலும் மீண்டும் அணிவதிலும் உள்ள சிரமங்கள் அவனது சில நிமிட ஆராய்ச்சியில் தென்படவே, அந்த முயற்சியைக் கை விட்டு “அப்போது இன்று இரவு பூரண தேவி தரிசனம் தருவாய் அல்லவா?” என்று விஷமத்துடன் கிசு கிசுக்க, அல்லிக் கொடியாள் வெட்கத்தில் சிலிர்த்தவாறே கண் மயங்கினாள். அவள் நாணத்தை ரசித்தவாறே மெல்லத் தன் தலையை இன்னும் உயர்த்தி அவள் முகத்தோடு முகம் சேர்த்து அவளது அதரத்தில் மீண்டும் மது அருந்தினான். அவளது பட்டுக் கரத்தின் உள்ளில் துடித்துக் கொண்டிருந்த அவனது தடி அவளது பிடியில் இருந்து சற்றே விலக, பல்லவன் நன்றாக எழுந்து இருந்த நிலையை அடைந்து அவளது மோவாயைப் பிடித்து உயர்த்தி, மீண்டும் அவளது வண்டு விழிகளுடன் தனது கூரிய கண்களைக் கலக்க விட்டான்.
பட படக்கும் விழிகள் பட்டாம் பூச்சி போல இமைகளை ரசித்தவாறே பல்லவன் தனது விரல்களை அவளது பனி இதழ்களின் மீது மிருதுவாக வருடியதும் அவை ரோஜா மலர் போல் விரிந்து மெலிதாக நடுங்கியன. விரிந்த அதரங்களை இன்னும் சற்று வருடி வருடி ஒரு விரலை அவலது திங்கள் முகத்தில் பொலிவுடன் திளங்கிய செவ்வாய் இதழ்களுக்குள் செலுத்த அவளது தேன் நாவு அவனது விரலின் நுனியைச் சுவைத்தது. இதற்குள் பல்லவனும் அவளது ஒரு கரத்தைத் தனது கையில் ஏந்தி அவளது விரல்களைத் தனது வாய்க்குள் வைத்து சுவைத்துச் சப்ப, நந்தினி ஏதோ ஒரு சமிக்ஞை செய்ய முயல்கிறான் என்பதை உணர்ந்தாள். ஒரு கேள்விக் குறியுடன் அவனை நோக்க, இளைய பல்லவன் “தேவி, புல்லாங்குழல் வாசிக்கிறாயா?” என்று நேரடியாகவே புன்னகையுடன் வினா ஒன்றை உதிர்த்தான்.
6:20:00 PM